Al heel snel na onze caravanrallye in Zuid-Engeland (2006) hebben we besloten in 2007 een korte rondreis Tsjechië te gaan doen. We hadden al zoveel positieve geluiden over het land gehoord, dat we vonden het zelf eens te moeten gaan bekijken. Na wat brainstormen heeft Fons een route gepland, waarbij we Praag niet zullen aandoen. Die stad willen we op een later tijdstip bezoeken, dus als een echte stedentrip.

Tot vlak voor de vakantie wisten we niet dat er nog zoveel gestrest zou worden! De oorzaak: in november 2006 bestelden we een nieuwe auto en de aflevering daarvan bleef maar duren. Dus ten einde raad 2 weken voor ons geplande vertrek nog maar eens gebeld naar de garage. Een week later kwam het heuglijke nieuws dat de auto in Nederland was gearriveerd en dat hij begin juni overgedragen zou worden. Aangezien dat onze vakantieplannen in de war zou schoppen, werd afgesproken de auto 2 dagen voor ons vertrek af te leveren.
Toen begon de stress toe te slaan:
Zouden we nog op tijd een nieuwe groene kaart hebben (anders zouden we niet op vakantie kunnen gaan) én wat vooral van belang was: we hadden dan nog geen kilometer met de auto gereden en dan moest daar meteen de sleurhut achter. De garage verzekerde ons dat dat geen probleem was, want onze auto was daar heel goed op berekend. Toen we de verzekeringsmaatschappij belden om een groene kaart, bleek dat we een alarminstallatie van 700 euro zouden moeten laten inbouwen, omdat we anders niet tegen diefstal verzekerd waren. Dit was niet afhankelijk van de catalogusprijs maar gezien het feit dat de auto te hard kan rijden!! Zo zout hadden we het nog nooit gegeten. We hebben die auto enkel en alleen aangeschaft omdat het de beste caravantrekker is.
4 dagen voor vertrek hadden we zoiets van: willen we wel naar Tsjechië met een splinternieuwe auto. Is dat de goden niet verzoeken? Zullen we maar dichter bij huis blijven? Zullen we nog kunnen genieten van deze vakantie? En zo waren er plenty vragen en bedenkingen meer.

De garage kwam met een oplossing: een verzekering via de garage waarbij geen alarminstallatie vereist wordt en bovendien betere voorwaarden biedt. Wij dus via internet deze verzekering aangevraagd en nu zullen we tot dinsdag na Pinksteren (en 2 dagen voor ons geplande vertrek) moeten wachten voordat we kunnen bellen voor een groene kaart. Die zal Fons dan 's woensdags zelf nog in Apeldoorn moeten gaan halen.

31 mei 2007

De dag voor vertrek was René jarig en dat hebben we heel gezellig gevierd. Het was bijna twaalf uur voordat we thuis waren en dat terwijl we van plan waren om half vier op te staan en vroeg te vertrekken. Om half zeven waren we bijna klaar voor vertrek, maar toen moest de afneembare trekhaak nog geplaatst worden. Alsof de duvel ermee speelde: dat lukte niet. ’n Hoop gemopper en gewring aan de trekhaak leverde geen resultaat op, dus wij maar weer naar boven om te wachten tot 8 uur om dan naar de garage te gaan. Tijd genoeg dus om de handleiding ‘ns goed te lezen en toen bleek dat de monteur in de garage ons een totaal andere methode had verteld hoe de montage in zijn werk ging. Wij dus weer de jassen aan en naar beneden. En waarempel: ’t lukte ineens! Om half acht konden we dan toch vertrekken voor de 548 km. lange tocht naar het Duitse Geisenwind. De reis verliep goed, maar wel met regelmatige filevorming, waardoor we pas om vier uur op de camping waren. Over de sleurhutcombinatie waren we zeer content, de auto gedroeg zich voorbeeldig!

De temperatuur is vandaag gestegen van 15 ºC bij vertrek tot 20 ºC bij aankomst in Geisenwind.  

1 juni 2007

Het belooft een prachtige dag te worden, 23 ºC en zonnig. We vertrekken per fiets voor een rit van 37 km door de directe omgeving. Het is af en toe behoorlijk afzien, want het klimmen zijn we absoluut niet gewend. Als ’t te erg wordt, stap ik af en ga te voet verder tot “over the top”. Het afdalen is een verademing en gaat soms erg hard. In het stadje Prichsenstadt pikken we een terrasje en doen boodschappen in Wiesentheid, waar verschillende supermarkten zijn. De rest van de dag wordt in gepaste luiheid doorgebracht. Laat op de middag begint het wat te regenen en wordt het merendeel van de spullen in de auto gezet, klaar voor vertrek naar Tsjechië.

2 juni 2007

De eerste 50 km van de rit is erg druk, maar we kunnen goed doorrijden. De rest van de 235 km. lange reis is erg rustig, veel tweebaansweg en even na de middag komen we aan op de camping. Het neerzetten en waterpas krijgen van de caravan duurt even want de camping is behoorlijk glooiend. Het is maar goed dat we een mover hebben, anders had ’t ons veel geduw en getrek van de caravan gekost. De ontvangst van de tv-zenders wilde ook niet direct meewerken, maar na wat uitproberen op verschillende plaatsen hebben we toch ontvangst. De rest van de dag doen we (alweer) niks dan luieren.

De temperatuur varieert van 15 tot 20 ºC, afwisselend zonnig, bewolkt en een buitje regen, maar toen waren we al gesettled op Autocamp Sasanka Sadov (bij Karlovy Vary).

3 juni 2007

's Morgens horen we dat er ’s nachts in een camper die vlakbij ons staat is ingebroken door 5 kerels. En dat terwijl de campingbeheerder ’s nachts iedere 1½ uur met een waakhond en ’n pistool de zaak controleert. Ik vind het een heel eng idee, maar het schijnt vaak voor te komen, niet alleen in Tsjechië maar overal in Europa. Wij hebben dit nog nooit echt meegemaakt.

Na het ontbijt gaan we op de fiets naar Karlovy Vary, een ritje van ca 5 km. Er zitten enkele stevige klimmen in en ik stap dus ’n paar keer af om te voet verder te gaan. Het gaat trouwens wel beter dan 2 dagen eerder in Geisenwind. De binnenkomst in het mondaine stadje Karlovy Vary is zeer teleurstellend, ’n heleboel oude en slecht onderhouden woningen en bedrijfspanden. Hopelijk verandert dit nog, anders is het nog maar de vraag of we 2 weken blijven in Tsjechië. In het centrum kopen we eerst een stadsplattegrond, parkeren de fietsen en lopen richting voetgangerscentrum. Daar verandert het uitzicht op de gebouwen plotsklaps in prachtige oude gerenoveerde gebouwen, veel hotels, restaurants, heel veel juweliers, winkels met Tsjechisch kristal en kleding van alle bekende (en dure) merken. De prijzen zijn meestal aanzienlijk lager dan in Nederland, hoewel Karlovy Vary bekend staat als duur, door de aanwezigheid van vele Russen die hier al vele tientallen jaren komen kuren en vakantie vieren.

Overal lopen mensen uit een beker met tuitje (die bekers worden op iedere hoek van de straat verkocht) te drinken. Dat blijkt bronwater te zijn van 62 ºC dat in het stadje op verschillende plaatsen gratis te tappen is. Dat bronwater wordt in de kuurhotels gebruikt voor allerlei doeleinden.

De lunch wordt (naar achteraf blijkt) in het duurste deel van de stad genuttigd, maar de kwaliteit was prima. Voor de statistieken: een ½ ltr bier (pivo) kost € 2,=, koffie (Kàva) € 1,50, een omelet met champignons en kaas (inclusief voorverwarmd bord) € 3,= en tot slot een “Kalte Platte” (ik weet niet hoe dat heet op z’n Tsjechisch) € 6,=. Maar vooral die Kalte Platte was ’n erg complete maaltijd, een groot bord met gekookte ham, fricandeau, knoflookworst en 3 soorten kaas, waar we gemakkelijk met z’n tweëen van hadden kunnen eten.

’s Avonds gaan we uit eten in het campingrestaurant. Ben benieuwd wat dat wordt. Nou, daar komen we zo achter: het is niks! Fons neemt ’n halve liter bier, niks mis mee, maar ik neem een glas rode wijn. Dat had ik dus niet moeten doen: de wijn komt uit de koelkast, smaakt zurig en echt nergens naar door de temperatuur. Te hard gebakken stukjes frites en volgens ons in hetzelfde fritesvet een gebakken schnitzel (keihard!) is ons hoofdgerecht. De rekening is 250 Krone inclusief fooi (ca € 7,50), dus we mogen eigenlijk niet mopperen over de kwaliteit, maar dat doen we toch. We wilden echt wel geld naar zijn waar betalen!

Het was vandaag bewolkt, droog en ca 17 ºC.

4 juni 2007

We rijden naar het dorp Loket, dat een mooi historisch dorp schijnt te zijn, maar er wordt overal aan de weg gewerkt en in het dorp is niet veel te zien. We maken een paar foto’s en rijden naar een bosgebied waar mooie rotsformaties te zien moeten zijn, maar alsof de duivel ermee speelt: we zien niks (wel mooie bossen trouwens!). Dus rijden we terug naar Karlovy Vary, waar we bij het nieuwe winkelcentrum Tenco gaan shoppen en kopen cadeautjes voor de kids. In de supermarkt blijkt bijna alles echt goedkoop te zijn. We hebben een goedgevulde boodschappenkar voor ca € 40,=, met o.a. een paar flessen drank. Dat was in Nederland nooit gelukt voor dit bedrag.

We besluiten om woensdag of donderdag verder te reizen naar het Lipnomeer. ’s Avonds barbecuen we en dan is er alweer een dag voorbij.

De temperatuur was 18 ºC, het was bewolkt maar wel droog.

5 juni 2007

Vandaag rijden we weer naar Karlovy Vary en lopen via het prachtige centrum naar de tandradbaan waar een treintje ons naar 650 mtr hoogte brengt. Daar stappen we in de lift om vanaf de toren de omgeving te kunnen bewonderen. Het is jammer dat het ’n beetje nevelig is. Vanaf de toren krijgen we een goede indruk hoe groot Karlovy Vary is. We lunchen en gaan vervolgens te voet naar beneden. Het is een prachtig bosgebied, hoewel het pad af en toe best wel moeilijk begaanbaar is. Weer beneden shoppen we nog wat en kopen heerlijke kersen aan een kraam. Het is iedere keer weer een leuke verrassing als er betaald moet worden, het is echt supergoedkoop! Dat zal wel veranderen als de euro ook hier ingevoerd wordt.

Het weer was zonnig/bewolkt en 24 ºC. Niks mis mee dus!

6 juni 2007

Na een rit van 274 km met een gemiddelde snelheid van 50 km per uur arriveren we op Autocamp v Olšinách in Cerna v Posumavi, prachtig gelegen aan het Lipnomeer. De reis ging erg traag doordat we alleen over (regelmatig behoorlijk slechte) tweebaansweg reden met altijd een trage vrachtauto voor ons. Onderweg drinken we koffie met een marlenka (heerlijke chocoladekoek ter grootte van een gebakje) en wanneer we bijna bij de camping zijn lunchen we in Horny Plana. Fons heeft een groot stuk varkensvlees van ca 1 pond (vleesribbetjes met honing) en brood met 2 halve liters bier en ik een dubbele tosti hawai en 2 koppen thee voor het alweer ongelooflijke bedrag van inclusief fooi 260 Kronen voor (€ 9,45). De camping is al vlug gevonden. We zijn al snel gesettled en na het inchecken en wat brochures lezen, gaan we eten in het campingrestaurant dat op ca 150 mtr van onze caravan is gelegen. Onderweg krijgen we een heftige regenbui die direct ophoudt bij aankomst in het restaurant en we zijn dus tot op het bot doorweekt. Fons neemt een gebakken forel en ik krijg 2 schnitzels, beiden met frites, salade en tartaresauce. Daarbij nog 2 halve liters bier en 2 rode wijn en dat totaal kost ons 400  Krone inclusief fooi (€ 14,50). We beginnen te snappen waarom mensen zo graag in Tsjechië op vakantie gaan. De rest van de avond is droog en zonnig. Het was vandaag ca 22 ºC en op een korte maar hevige regenbui na was het droog.

7 juni 2007

Het belooft een stralende dag te worden. Na het ontbijt gaan we per fiets de omgeving verkennen en rijden zo dicht mogelijk langs het meer. We komen niet verder dan ongeveer 9 km enkele reis omdat we op een uitstekend landdeel zitten en niet verder kunnen. Na een erg heftige helling drinken we koffie en hebben dan weer genoeg puf om terug te fietsen.

Daarna gaan we per auto een rondje rijden naar o.a. Prymburg en Marino Lipno, een nieuw groot resort van Landal, waar nog erg veel bouwwerkzaamheden aan de gang zijn. Na een late lunch doen we boodschappen in Horny Plana en op de terugweg leggen we nog even aan bij een restaurant om te kijken of het geschikt is om een keer ’s avonds te gaan eten. Weer terug op de camping lopen we ’n stukje langs het water en dan is het tijd om te eten. Wanneer we de afwas willen gaan doen begint het even stevig te regenen. Dat frist de boel lekker op. Het was vandaag 25 ºC.

8 juni 2007

Met de zon hoog aan de hemel vertrekken we naar Česky Krumlov, een stad 20 km verderop gelegen, die na Praag de mooiste stad van Tsjechië schijnt te zijn. Veel mensen vinden Česky Krumlov zelfs mooier dan Praag (volgens de reisgidsen). De stad is volgebouwd met historische gebouwen, je ziet er geen nieuwgebouwde panden. We slenteren een paar uur door de stad, bezoeken een prachtige kerk en maken veel foto’s. Daarna rijden we door naar de “grote” stad České Budějovice. Hier zijn veel winkeltjes, vooral juweliers. Na een late lunch en wat shoppen rijden we weer terug naar de camping. Het is erg warm vandaag, 32 ºC en we hebben geen schaduw bij de caravan, dus dat is "bakken". 's Avonds komt op het nieuws dat er in Brabant een hevig noodweer aan de gang is. We sms-en dus even naar de kinderen en het schijnt in Tilburg gelukkig mee te vallen, geen gewonden, wel veel schade.

9 juni 2007

Na het ontbijt rijden we opnieuw naar Česky Krumlov en bezoeken de kasteeltuinen en de binnenplaatsen van het kasteel. We hebben geen zin om de woonvertrekken te bezichtigen want we zijn een beetje “kastelenmoe” na de laatste grote vakantie’s. Ze lijken uiteindelijk toch allemaal veel op elkaar. De tuinen zijn wel mooi maar hebben absoluut niet de pracht van de Engelse tuinen. Wel is er een enorme beer die als een soort "waakhond" het kasteel in de gaten moet houden. Na nog wat inkopen te hebben gedaan gaan we terug naar de camping, luieren wat en beginnen stilletjesaan de luifel af te breken. Dat klusje gaat trouwens steeds sneller. We hebben besloten een paar dagen eerder naar Duitsland te gaan. Tsjechië is toch niet wat we ervan verwacht cq gehoopt hadden. Het land is nog erg ouderwets, sober, en het personeel in de restaurants/kroegen is totaal ongeïnteresseerd (we blijken toch gehecht te zijn aan een bepaalde vorm van luxe). Wel is er (bijna) alles te koop wat we in Nederland ook hebben.

’s Avonds gaan we uit eten in een restaurant in de buurt. Het bestellen van het nagerecht gaat niet helemaal volgens de regels, ik bestel een Straciatelli-ijs met eierlikeur maar krijg een gemengd ijsje met wat slagroom. Fons bestelt een koffie met brandy, maar na 10 minuten komt het serveerstertje terug met de boodschap dat ze geen Franse cognac hebben. Na nog eens 10 minuten komt ze vertellen dat ze wel Metaxa hebben. Dat is ook goed. Vervolgens komt ze na 5 minuten terug met de mededeling dat ze toch geen Metaxa hebben, vergezeld van 1000 excuses. Wanneer we de koffie al hebben opgedronken en van plan zijn af te rekenen, komt het meisje nog een keer vertellen dat ze wél Metaxa hebben. Dat hoeft Fons nu niet meer en wil de rekening. Probleempje! Op de rekening stond blijkbaar de Metaxa al bijgeschreven en die moet er nu weer afgehaald worden, dat kost dus weer 10 minuten, want rekenen kan ook daar niet iedereen even goed. Alles bijelkaar is het een lachwekkend avondje geworden voor ons, maar waarschijnlijk niet voor het serveerstertje. De temperatuur was vandaag 27 ºC en afwisselend zonnig/bewolkt. 

10 juni 2007

Om 08.15 uur rijden we naar de uitgang van de camping om te vertrekken maar helaas, de beheerder heeft zich verslapen en ons vertrek is pas ruim 20 minuten later. Bij de afslag van de camping gekomen blijkt de weg waar we naartoe moeten, volledig afgesloten te zijn in verband met asfalteringswerkzaamheden. Een politie-agent en een paar wegwerkers houden de wacht. Personenauto’s mogen over de fietspad maar met een caravan lukt dat natuurlijk nooit. Volgens de politie-agent is men vergeten een waarschuwingsbord te plaatsen. Dat geintje betekent wel dat we pal de andere kant uit moeten rijden en dat betekent 50 km. omrijden, een uur extra reistijd dus. Bij de grens Tsjechië / Duitsland begint het iets te regenen en een kwartier later is er een regelrechte hoosbui, we rijden stapvoets over de snelweg. Verder zitten we ruim 15 km in de file en zijn er heel veel wegwerkzaamheden, dus de reis schiet absoluut niet op. Pas om half vijf arriveren we op Azur-Camping Wertheim, in de buurt van Wűrzburg, in de deelstaat Baden-Wűrtemberg op de grens van Beieren. De camping ziet er goed uit, het is er behoorlijk druk, en we zijn snel weer gesettled. Dan is het tijd voor het avondeten in het Italiaanse campingrestaurant. Het was vandaag 31 ºC, zonnig met af en toe een (hoos-)bui en we hebben 494 km gereden. 

11 juni 2007

Na een goede nachtrust worden we wakker terwijl het regent. Dat duurt echter niet lang en na het ontbijt gaan we per fiets de nabije omgeving verkennen. Het stadje Wertheim is erg leuk, naast veel toeristen ook veel winkeltjes, terrasjes, oude gebouwen en een prachtig kasteel hoog boven het stadje. Bij een outletshop van Alfi (keramiek, thermoskannen etc) kopen we heel onzinnig een leuke thermoskan en een kettinkje. Daarna rijden we met de auto naar een groot outletcentrum aan de andere kant van Wertheim om eens lekker te shoppen. Dat hebben we in Tsjechië niet kunnen doen. De buit bestaat o.a. uit een rok en tas voor mijzelf en een polo en baseballpetje voor Fons. Daarna nog wat boodschappen voor het avondeten en dan is er alweer een dag voorbij. De temperatuur liep op tot 27 ºC en het was bewolkt/zonnig. 

12 juni 2007

Vandaag gaan we per fiets naar Wildenberg, een rit van ca 48 km retour volgens de kaart, langs de Main. Omdat we blijkbaar een bordje gemist hebben, komen we uiteindelijk wel in Wildenberg terecht, maar pas na 32 km en na enkele kilometers over de drukke doorgaande weg gefietst te hebben. Wildenberg heeft een regiofunctie en is groter dan Wertheim. We lunchen bij een restaurant dat uitsluitend biologische producten heeft (ook de koffie) en het smaakt prima. Dan gaat de rit aan de overkant van de Main terug naar de camping. Op ca 15 km voor de camping pikken we een terrasje en wanneer de consumpties net zijn bezorgd, begint het te regenen, hozen is een beter woord. Na nog een drankje genuttigd te hebben (binnen) is het weer droog en hervatten we onze fietstocht terug naar de camping. Dan hebben we er 64 km op zitten, een echt record voor de Coolsjes! Nadat we boodschappen hebben gedaan voor een barbecue en vervolgens het resterende stokbrood hebben gevoerd aan een hele massa eendjes, begint het weer even te regenen. Het was vandaag 25 ºC en bewolkt/zonnig met een flinke regenbui/onweer. 

13 juni 2007

Het op ca 42 km. oostelijker gelegen Wűrzburg is vandaag aan de beurt om te bezichtigen. Wűrzburg is een grote stad met regiofunctie en heeft een groot centrum met veel winkels en mooie oude panden. Er wordt dus weer uitvoerig geshopt (shop untill we drop). Daarna rijden we naar een gigantisch grote caravan/camperzaak bij het outletcenter Wertheim. Dan nog wat wijn inslaan en terug naar de camping. De temperatuur was opnieuw 25 ºC en bewolkt/zonnig. 

14 juni 2007

We worden gewekt door een fikse regen-/onweersbui, die echter maar kort duurt. Alles is weer lekker opgefrist en we gaan op de fiets naar Wertheim. We slenteren wat door de winkelstraatjes en klimmen naar boven om de kasteelruïne te bezoeken. Het was de rest van de dag ca 26 ºC en bewolkt/zonnig, drukkend warm. ’s Avonds barst er een enorm onweer los met veel regen, dat ca 1,5 uur duurt. Later horen we dat er in de omgeving veel schade is door blikseminslagen en ongewaaide bomen.

15 juni 2007

Vandaag staat een toeristische rondrit op het programma met als hoofddoel een bezoek aan de regiohoofdstad Tauberbischofsheim. We bekijken het stadje en winkelen nog wat, waarna we terug rijden naar Wertheim, waar de lunch wordt gebruikt. Terug op de camping wordt nog net op tijd de luifel afgebroken voordat het licht begint te regenen. ’s Avonds komt een zwanenfamilie met 2 kleintjes langs de caravan wandelen. Ze worden op de foto gezet, maar we blijven wel op respectabele afstand omdat vader zwaan erg oplettend is en we hem niet boos willen maken. De temperatuur kwam vandaag tot 23 ºC en opnieuw zonnig/bewolkt en later wat regen. 

16 juni 2007

Al om kwart over acht vertrekken we richting Cochem en om half twaalf arriveren we daar na een rit van 245 km. We kiezen een plekje langs de Moezel op de Freizeitcamping Cochem en net nadat de luifel is opgezet, begint het te regenen. Dat hebben we er alweer goed van afgebracht. Vervolgens gaan we een broodje worst eten in de Imbiss op de camping, wachten even tot de regen ophoudt en lopen dan in ca 20 minuten naar de stad Cochem. Het is er erg druk met toeristen, veel winkeltjes en eettentjes. Na een drankje genuttigd te hebben om een nieuwe regenbui af te wachten, kopen we gebak en gaan weer terug naar de camping. Ook hier kwam een zwanenfamilie langswandelen, dit keer met 5 jonkies. Het werd ca 20 ºC, afwisselend zonnig, bewolkt en af en toe een (hevige) bui. 

De rest van de dagen in Cochem zullen worden voornamelijk besteed aan "nostalgische" tripjes. Héél veel jaren geleden hebben we in deze omgeving ook een paar keer vakantie gevierd en dat doen we nu stilletjes over. We vermaken ons hier uitstekend tijdens de laatste week van onze vakantie. Er zijn enorm veel mogelijkheden voor uitstapjes.

17 juni 2007

We gaan te voet naar Cochem, nemen daar de kabelbaan naar het 150 mtr hoger gelegen Pinnerkreuz. Na een kannetje "heimliche" koffie à raison van € 4,40 per stuk te hebben genuttigd, willen we naar het Pinnerkreuz lopen. Halverwege draaien we om want het pad is erg smal en aan beide kanten loopt de berg recht omlaag. Vervolgens willen we het voetpad naar Cochem nemen, maar ook daar draaien we snel om want het pad is eveneens erg smal met een voor ons gevoel gapende afgrond. Dan nemen we de weg maar langs het Wild- und Freizeitpark. Het is regelmatig erg veel klimmen en dalen. De route is mooi, ondanks dat er veel auto’s langskomen die op weg zijn naar het park. We komen bij het dorp Klotten uit dat ook aan de Moezel ligt en lunchen daar op een leuk terrasje aan het water. We vinden een pad tegen de wijnbergen zodat we niet langs de autoweg terug hoeven te lopen naar Cochem. Het eerste deel is erg smal en loopt vlak langs de spoorbaan, waarna het overgaat in een geasfalteerde pad. In Cochem nemen we nog een drankje en lopen terug naar de camping. Dan hebben we er ruim 17 km op zitten. ’s Avonds gaan we op de fiets weer naar Cochem om heerlijk te eten bij een Spaans-Italiaans restaurant. Terug op de camping drinken we nog een glaasje met de buren (er valt weer een korte hevige regenbui) en dan is het hoog tijd om naar bed te gaan om de benen rust te gunnen. Het was opnieuw ca 26 ºC, zonnig/bewolkt en een enkele bui. 

18 juni 2007

Het voornemen om te gaan fietsen wordt even uitgesteld, want het waait behoorlijk hard. We rijden langs de Moezel naar Koblenz waar we opnieuw gaan winkelen, want er zijn niet echt mooie gebouwen te bezichtigen (of wij zitten op de verkeerde plek). De temperatuur was ca 27 ºC, zonnig/bewolkt en een enkele bui. 

19 juni 2007

Volgens de weersvoorspellingen belooft het een erg warme dag te worden, 32 ºC. Vandaag lopen we naar de Reichsburcht van Cochem hoog boven het stadje gelegen. Het is een stevige klim en eenmaal boven hebben we een prachtig uitzicht over de omgeving. We sluiten ons aan bij een rondleiding in de burcht. Het is wel aardig, maar de entourage haalt het niet bij de kastelen die we vorig jaar in Engeland hebben gezien. Weer terug in het stadje gaan we lunchen, alleen een kaassandwich, en direct daarna eten we bij de Italiaan een lekkere ijscoupe (lekker ongezond!). Terug op de camping hebben we 10 km gelopen en dat is meer dan genoeg op zo’n warme dag. De rest van de dag luieren we en gebruiken ’s avonds bij de Imbiss een heel eenvoudige maaltijd. De weersvoorspellingen zijn uitgekomen en het is ontzettend warm (32 ºC) en vochtig/benauwd geweest vandaag, maar wel droog.  

20 juni 2007

Na het ontbijt gaan we per fiets op weg naar camping Holländischer Hof in Senheim om te kijken hoe het er daar nu uitziet. Ongeveer 25 jaar geleden kampeerden we daar met de kinderen, juist toen het ongeluk gebeurde bij de kerncentrale van Tsjernobyl. Dat hield toen in dat de kinderen niet buiten konden spelen omdat er besmettingsgevaar zou kunnen zijn. Dus gaan we ’n beetje op de nostalgische toer. Na ’n kleine 20 km (met stevige tegenwind) komen we aan in Senheim. We herkennen er natuurlijk niet veel meer van maar de camping ziet er wel aardig uit. Na een versnapering in het bijbehorende schnitzelrestaurant (een variatie op het spaanse Friet van Piet) fietsen we via de andere kant van de Moezel terug naar Cochem. Daar slenteren we nog wat door de winkelstraatjes en gaan terug naar de camping. We hebben er totaal weer 40 fietskilometers op zitten. Dan nemen we de auto en rijden (na lang zoeken) naar een Gewerbegebiet aan de andere kant van Cochem en naar hotel/camping Winnenburg en hotel Weißműhle, waar we lang geleden ook gelogeerd hebben. Dat ziet er allemaal nog hetzelfde uit. De temperatuur was  26 ºC bewolkt/droog en wanneer de zon tevoorschijn komt is het meteen bloedheet.

21 juni 2007

Omdat de weersvoorspellingen vandaag niet veel goeds beloven, nemen we de auto voor een toertocht van ca 200 km., met als verste bestemming Bernkastel-Kues. Op de heenweg rijden we door een schitterend bergachtig gebied met veel bossen en het is regelmatig stevig klimmen en dalen. We bezichtigen Bernkastel en rijden langs de Moezel terug richting Cochem met als tussenstop Traben-Tarbach, dat er uitziet zoals tientallen andere Duitse dorpjes. We besluiten de luifel er vandaag al in te pakken, omdat ie nu droog is. Het was de hele dag bewolkt met af en toe een buitje en het werd niet warmer dan 19 ºC.

22 juni 2007

’s Morgens worden we wakker met regen die op het dak tikt, maar na het ontbijt is het weer droog en lopen we voor de laatste keer naar Cochem, beklimmen nogmaals de weg naar de Reichsburg en drinken daar koffie met Apfelstrűdel, Sahne und Eis. Met de paraplu uitgeklapt lopen we naar beneden, slenteren nog wat door de winkelstraatjes waar ik nog een heel leuke capri met vestje koop en gaan nog wat drinken. Op het plein staat een Russisch mannenkoortje prachtige liederen te zingen. Dan nog even langs de Senfműhle, waar we dure originele mosterd kopen à raison van € 6,50 en dan lopen we weer terug naar de camping. Het weer is wat opgeklaard en we lezen buiten uitgebreid de krant. ’s Avonds gaan we voor de laatste keer deze vakantie uit eten en dan zit ’t er weer op. Morgen gaan we terug naar huis. De temperatuur was ca 18 ºC met veel bewolking, ’n enkele regenbui en ’s middags een uurtje zonneschijn.

Het weer:

Hoewel het lijkt alsof we erg veel regen hebben gehad, is dat toch niet het geval. Wel bijna dagelijks een bui(tje), maar daar hebben we bij onze activiteiten geen last van gehad (op 'n enkele keer na). Het weer was ons erg gunstig gezind (naar mijn mening zelfs té gezind af en toe).

De auto:

Onze nieuwe auto heeft zich de hele vakantie fantastisch gedragen. Hij heeft ons overal moeiteloos naartoe gebracht en nam de bergen bij wijze van spreken "met twee vingers in de neus". Totaal hebben we 2930 km gereden.

De campings:

Camping Freizeitpark Geisenwind:

Leuke campingplaatsen, toiletgebouw redelijk gedateerd (wel met nieuw sanitair), erg kleine toilet- en doucheruimtes. Er is 1 invalidendouche voor heren. Bij bezichtiging van het toiletgebouw bleek dat we muntjes nodig hadden om te douchen, dus die hebben we aangeschaft bij de receptie à 1 euro per stuk. Daags erna hoorde ik van enkele dames dat de douchemuntjes gratis zijn bij het gebruik van de Acsi-card.  Bij het terugvragen van het geld werd duidelijk gemaakt dat men nooit gratis muntjes aanbiedt. De gasten moeten er echt zelf om vragen. Ik kreeg bij “uitzondering” het geld terug. Dit is dus geen klantvriendelijke benadering en men kan dus beter bij aankomst direct vragen hoe het douchen geregeld is. De camping ligt pal naast een weg en op ongeveer 100 mtr hemelsbreed van de snelweg en dat geeft wel geluidsoverlast. De auto’s razen dag en nacht over de snelweg. Naast de camping is een pretpark, het Freizeitpark Geisenwind, een soort Efteling maar in kleinere vorm en redelijk gedateerd, maar toch wel leuk voor kinderen. Het personeel was erg vriendelijk en behulpzaam.

Autocamp Sasanka Sadov (bij Karlovy Vary):

Camping heeft 150 toeristische plaatsen. Er is een mooi redelijk modern toiletgebouw (alleen de douches sluiten met een plastic douchegordijn, maar de rest is prima). De ontvangst was erg vriendelijk. De camping bestaat uit één groot glooiend grasveld met hier en daar lage begroeing. Je kunt je kampeermiddel neerzetten waar je wilt. Het in de campinggids vermelde restaurant stelt niet veel voor. De camping is afgezet met een ca 2 mtr hoog hek, maar daarnaast heb je een schitterend uitzicht op de omgeving.

Autocamp v Olšinách in Cerna v Posumavi (Lipnomeer):

Terrassencamping langs het Lipnomeer. Vrij nieuw sanitairgebouw. Voor de douches heb je munten nodig die je dagelijks moet gaan halen/kopen (inbegrepen bij gebruik van Acsi-card). Volgens de campingbeheerder verdwijnen er erg veel munten als ze per verblijfsperiode worden verstrekt. Het uitzicht over het Lipnomeer is schitterend. Het restaurantje is erg klein en wordt beheerd door een Nederlandse dame. De keuze is niet erg uitgebreid en kwalitatief voldoende maar geen hoogstandje. Hier kun je ook brood bestellen voor de volgende ochtend. Voor boodschappen moet men naar Horny Plana of Prymburg.

Azurcamping Wertheim-Bestenfeld (Baden Wűrtemberg):

Grote camping langs de Main. Voor een kampeerplaats direct langs het water moet € 4,= per dag extra betaald worden. Er zijn 2 sanitairgebouwen, dus niet echt veel voor zo’n grote camping, maar omdat we in het voorseizoen zitten, hebben we geen last van wachtrijen bij de douches. Het door ons gebruikte sanitairgebouw is gedateerd, maar wordt prima bijgehouden en ziet er van binnen keurig uit. Voor het naastgelegen Freibad moet apart betaald worden. Iedere avond voordat het donker wordt, komt een medewerker van de camping op een brommertje de buitenverlichting aan doen (redelijk antiek systeem!). Al met al is het toch een leuke camping, ’n beetje ouderwets maar met een geweldige omgeving. Er is geen winkel op de camping. Daarvoor moet men naar Wertheim (2 km) of de Aldi in Bestenfeld (1 km).

Freizeitcamping Cochem: